بیا از "نیکی فیروزکوهی"
دلواپسِ غربتِ من نباش در این دیار پنجره ها عادتِ دیرینهای دارند به باران و باران به خیسی خیابان و خیابانها به آدمهایِ تنها آدمهایی که در تاریکی شب میدوند تا زودتر به خانههای سردشان برسند آدمهایی که دردِ بیکسی خود رافراموش میکنند و به عزیزشان مینویسند دلواپسِ غربتِ من نباش اینجا بعد از تو پنجره و باران نزدیکترینها هستند به من و خیابان خیابان ... هنوز هم راهیِ است برایرسیدن بیا... نیکی فیروزکوهی ...
نویسنده :
فرگل
13:20

