صبحی که آمدی از "نزار قبانی"
صبحی که آمدی از "نزار قبانی" .jpg)
صبحی که آمدی
توفانی در زمین گرفتو نیزه ای شعله ور، جایی از جهان سقوط کرد
که بچه ها شیرینی اش پنداشتند
و زنان، دستبند الماسش
و مردان، نشانه های شب قدرش
آن صبح که آمدی
شعری قشنگ بودی بر پاهایش ایستاده
آفتاب با تو وارد شد و بهار نیز
ورق های روی میز بُر خوردند
فنجان قهوه که پیش رویم بود
پیش از انکه من از آنها بنوشم ،مرا نوشیدند
و اسب های تابلو وقتی تو را دیدند
به سویت چهار نعل تاختند...
نزار قبانی
مطالبی دیگر از این نی نی وبلاگی
