انگشتانی تازه / نزار قبانی

کتاب هایکودکی ام را که در مدرسه ها

خوانده ام از منبگیرید

نیمکت های مدرسه را

گچ ها... قلم ها... و تخته سیاه را

و به من کلمه ایبدهید

تا آن را مثل گوشوارهای به گوش معشوقم بیاویزم

انگشتانی‌تازه‌ می‌خواهم‌

برای‌ دیگرگونه‌ نوشتن‌

از انگشتانی‌ که‌ قد نمی‌کشند

از درختانی‌ که‌ نه‌ بلند می‌شوند و نه‌ می‌میرند، بیزارم‌

انگشتانی‌ تازه‌ می‌خواهم‌

به‌ بلندای‌ بادبان‌ زورق‌ و گردن‌ زرّافه‌

تا برای محبوبم پیراهنی از شعر ببافم ...