تنها مرا زمزمه کن ای ساده / سید عی صالحی

نه من سراغشعر می‌روم

نهشعر از منِ ساده سراغی گرفته است

تنهادر تو به شادمانی می‌نگرم ری‌را

هرگزتا بدین پایه بیدار نبوده‌ام

ازشب که گذشتیم

حرفیبزن سلامنوش لیمویِ گَس!

نهمن سراغ شعر می‌روم

نهشعر از منِ ساده سراغی گرفته است

تنهادر تو به حیرت می‌نگرم ری‌را

هرگزتا بدین پایه عاشق نبوده‌ام

پساگر این سکوت

تکوینخواناترین ترانه‌ی من است

تنهامرا زمزمه کن ای ساده، ای صبور!

حالااز همه‌ی اینها گذشته، بگو

راستیدر آن دور دستِ گمشده آیا

هنوزکودکی با دو چشمِ خیس و درشت، مرا می‌نگرد؟