از کتاب "درس‌هایی کوچک در باب مقولاتی بزرگ" / لِشِک کولاکوفسکی

... زنی که دارای سلیقه ی نوکیسه هاست مانند درخت کریسمس به سرتاپایخود جواهر می آویزد، حال آنکه زن شیک پوش و خوش سلیقه در آرایش خود جانب احتیاط رارعایت میکند و از خودنمایی می پرهیزد. احتمالا همه به این نکته اذعان داریم که اعتدالعنصر ضروری برازندگی است.

 مولفی، زیباو برازنده مینویسد که بتواند متن خود را از اضافات غیرضروری پاک کرده و مطلب را چنانبیان کند که خواننده صورت را یکپارچه شایسته ی محتوا بیابد و احساس کند که محتوا تاآنجا که موضوع اجازه میدهد، روشن و شفاف است. نقطه ی مشترک میان زن برازنده، مسابقهی برازنده ی فوتبال، کتاب برازنده ی تاریخی، ارتفاع برازنده ی بنا و دلیل برازنده یریاضی در کجاست؟

 شاید برازندگیعمدتا به اعتدال، فقدان خودنمایی و آنگونه سادگی برمیگردد که به چشم دیگران تصویریاز آراستگی و هماهنگی کامل میان صورت و معنا را تداعی میکند. برازندگی به آسانی قابلتشخیص است و به بیانی، حکایت از ادب و نزاکت فرد دارد، حال آنکه سعی در خودنمایی ازراه تحقیر دیگران و یا به رخ کشیدن ثروت یا منصب خود به سایرین، بیانگر خامی و بی تربیتیاست ...!

برگرفته از کتاب"درس‌هایی کوچک در باب مقولاتی بزرگ" / لِشِک کولاکوفسکی / مترجم: روشن وزیری