از "سیما یاری"

دست خودم نیست ،

باید بیایم

   تا در توفان

         تن من قایقت باشد .

                          یا نه! بادبانت.

    و تمام رگ‌هایم

                رشته‌های سیمی باشند

                         تا جریان برق بگذرد از آنها

                                            و چراغ اتاقت را

                                                       روشن نگه دارد ؛

مثل نفس‌های تو

                   که مرا

                      زنده نگه داشته‌اند …
                                                                   

سیما یاری