به مناسبت روز جهانی زن از "نزار قبانی"

تو را زنانه می خواهم 

تا درختان سبز شوند 

ابرهای پر باران به هم آیند 

باران فرو ریزد. 

تو را زنانه می خواهم

زیرا تمدن زنانه است 

شعر زنانه است 

ساقه ی گندم 

شیشه ی عطر 

حتی پاریس زنانه است 

و بیروت

با تمامی زخم هایش زنانهاست 

تو را سوگند به آنان که می خواهندشعر بسرایند

زن باش... 

تو را سوگند به آنان که می خواهندخدا را بشناسند

زن باش...   

برگرفته از کتاب "در بندرآبی چشمانت" / نزار قبانی / مترجم: احمد پوری