تجربه ی من

رفتنهمیشه بد نیست، گاه آن‌که می‌رود با دست پُر بازمی‌گردد... سیدمحمد مرکبیان ...

شـازده کوچولومیگفت   گل من گاهیبداخلاق وکم حوصله ومغرور بود اما ماندنی بود   این بودنشبود که او را تبدیل به گل من کرده بود ...

از ترانه‌هایمن اگر   گل را بگیرند   یک فصل خواهد مرد   اگر عشق را بگیرند   دو فصل خواهد مرد     و اگر نان را   سه فصل خواهد مرد   اما آزادی را   اگر از ترانه‌های من،   آزادی را بگیرند   سال، تمام سال خواهد مرد .       شیرکو بی‌کس ...

و داستان غم‌انگیزیاست !   دستی که داس را برداشت ،   همان دستی‌ست   که یک روز ،   در خواب‌های مزرعه گندم کاشت...   گروس عبدالملکیان   ...

تو را دوست دارم نمی خواهم تو را با آب ... یا باد با تقویم میلادی یا هجری با آمد و شد موج دریا با لحظه ای کسوف و خسوف قیاس کنم بگذار فال بینان یا خطوط قهوه در ته فنجان هر چه می خواهند بگویند چشمان تو تنها پیش گویی است برای پاسداری از نغمه و شادی در جهان ... نزار قبانی ...

چون واژه ها در فرهنگنامه ها مرده اند ناگزیر راهی برای دوست داشتن ات یافتم بدون واژه ها ... نزار قبانی ...

هرگز از تو چیزی به آن ها نگفتم ... اما تو را دیده اند که تن می شویی در چشمانم ... نزار قبانی ...

  دوستی به من یک نهنگ هدیه داد یک نهنگ ِ غول پیکر ِ عجیب یک نهنگ ِ مهربان ِ ساده ی نجیب یک نهنگ را ولی کجا می شود نگاه داشت توی حوض و تُنگ که نمی شود نهنگ را گذاشت هیچ جا نداشتم آخرش نهنگ را ، توی قلب خود گذاشتم ! جا نبود ! تُنگ ِ قلب ِ کوچکم شکست زیر ِ رقص ِ باله های ِ آن نهنگ ِ مست سالهاست تُنگ ِ قلب ِ من شکسته است و این یادگاری ِ قشنگ دوست است هیچ کس باورش نمی شود ولی به جای قلب توی سینه ام نهنگ ِ دوست است !      عرفان نظر آهاری ...

کتاب دستان تو راهی است به سوی خدا که ایمان آورنده در آن رهسپارم و آذرخشی است که آسمان را روشن می دارد و نواختنی است زیبا بر ماندلین کتاب دستان تو کتاب اصول است و شعر ... و عشق و اصل و ...دین و من سه ساله بودم که در آن به پیشوایی رسیدم ... نزار قبانی ...