تجربه ی من

می خواهمت چنانکه شب خسته خواب را می جویمت چنانکه لب تشنه آب را محو توام چنانکه ستاره به چشم صبح یا شبنم سپیده دمان آفتاب را بی تابم آنچنانکه درختان برای باد یا کودکان خفته به گهواره تاب را بایسته ای چنانکه تپیدن برای دل یا آنچنانکه بال ِ پریدن عقاب را حتی اگر نباشی ، می آفرینمت چونانکه التهاب بیابان سراب را ای خواهشی که خواستنی تر ز پاسخی با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را .... قیصر امین پور ...

با توام ای لنگر تسکین ! ای تکانهای دل ! ای آرامش ساحل ! با توام ای نور ! ای منشور ! ای تمام طیفهای آفتابی ! ای کبود ِ ارغوانی ! ای بنفشابی ! با توام ای شور ، ای دلشوره ی شیرین ! با توام ای شادی غمگین ! با توام ای غم ! غم مبهم ! ای نمی دانم ! هر چه هستی باش ! اما کاش... نه ، جز اینم آرزویی نیست : هر چه هستی باش ! اما باش! قیصر امین پور ...

  حالا عصر استو از بتونه‌كردن روزها به خانه می‌آیم   و بودنت بوته‌ای است   كه به زندگی سنجاقک اضافهمی‌شود   تا مرگ روی زندگی ناچیز شب‌پرهنیفتاده   بیا     تا كنار این‌همه گیاه وزمین و آدم   تنها نمانم   این‌جا   اگرچه انتظار را با آهی كهپشت پنجره‌هاست   می‌كشیم و تمام می‌شویم   بیا   مثل آسمانی كه یک عمر رویبام ایستاده   آخرین حرفم   نشستن كنار توست .   گراناز موسوی ...

تو را دوست دارم و نمی‌خواهم تو را به آب یا باد یا تاریخ‌های هجری و میلادی و یا به جذر و مد دریا و یا به ساعت‌های کسوف و خسوف، پیوند دهم مهم نیست ستاره شناسان و خطوط فنجانهای‌ قهوه ، چه می‌گویند دو چشمانت ، به تنهایی بشارت دهنده اند آن‌ها مسول شادمانی این هستیند .... نزار قبانی ...

  ماَوای ما گلبرگکوچکی ست، بازمانده از باغی دور   با هزار زمستاندیوانه اش در پی   و سهم ستاره ازآفتاب، تنها تبسم پنهانی ست   که در انعکاس تکلمشب جاری ست .   خدایا از آن پرندهی کوچک سبز اگر خبر داری،   بهار امسال راپراز سلام و ترانه کن .   راستی مگر اینفصول فریب، از تفاءل فروتنانه ی زیتون چه بد دیده اند   چنین که در قیلولهی قحط سال پوسیده می شوند؟   بیا برای آرامشدریا، دل از دعای ماه نگیریم   ماوای ستاره اگرشب است، شب،   تمام شب را کنارکرسی و حکایت، سحر کنیم .   ماوای مومن عشق،همان اضطراب مداوم رفتن است   ...

نه از خودمفرار کرده ام   نه از شما   به جستجوی کسی رفته ام که   " مثل هیچ کس نیست "     نگران نباشید   یا با او   باز میگردم   یا او   بازم میگرداند   تا مثل شما زندگی کنم ...     محمد علیبهمنی ...

از چیزی امیدی می‌سازیم برای فردا و کـش می‌آید                همه‌ی وجودمان در جاذبه‌ی فوق العاده‌اش !    سفری ،         دیداری ،                  تغییری                          و چیزی از این دست ...                          چیزی که متعهدمان کند ادامه بدهیم ! حسین پناهی ...