تجربه ی من

1. با تو پرنده‌شدن چه آسان است ... 2. گفتم: پیامبرم! نامه‌ها را به صندوق‌های پستی شما می‌رسانم گفت: پس معجزه کن معجزه کردم روبه‌رویم نشسته بود! 3. شاعر که باشی دنیا برای بخشیدن کوچک‌ترین واژه است ناهيد سرشگی ...

ای شاعر امواج نیلی و صاحب کلمات گل رنگ ،دوستت دارم ترا، ای ستاره فیروزه ای در آسمان زندگیم،چیدم ابجد محبت ترا حرف به حرف خواندم ای قدیسه دوست داشتنی من یقین یافتم که او از عالمی دیگر عاشق من بود و به کلمه های شعرم سوگند یاد می کنم که او عاشق تر از من است نزار قبانی ...

نه دوباره‌ای دارم نه همیشه‌ای مردی فقیر در اشتیاق دوست داشتن نمی‌دانم کیستی اما دوستت دارم من "هرگز" ندارم زان رو که متفاوت بوده‌ام و به نام " عشق همیشه در تغییر" اعلام خلوص می‌کنم دوستت دارم و خوشبختی را به روی لب‌های تو می‌بوسم اکنون، بیا هیزم جمع کنیم و آتش را در کوهستان به نظاره بنشینیم. پابلو نرودا ...

خسته ام از زندگی چون یک ماهی کوچک که آرزو می کند قلاب ماهیگیر را در برکه ای که وزغ ها خدایی میکنند "پرهام سرکشیکی" ...

من یک پنجره روز‌های بارانی و خاطراتِ تو خاطراتِ تو خاطراتِ تو رازِ بقایِ یک آدمِ نیمه جان باید همین باشد نیکی‌ فیروزکوهی ...

و من مانند کودکی در دستانِ اویم مانند پری که نسیم‌ می‌بردش برایم هفت ماه می‌آورد در دستانش برایم بقچه‌ای ترانه می‌آورد آفتابی می‌دهدم و تابستانی و دسته ای از چلچله‌ها نزار قبانی ...

... بعد از سی و هفت سال زندگی حالا دیگر می دانست هرچه کمتر درباره دیگران بداند، شناختش نسبت به آنها کامل تر است. او حد و مرزها را رعایت می کرد. می دانست اگر از حد و مرز شناخت فراتر برود، دیگر در پیرامونش چیزی برای کشــف و شهود باقی نمی ماند. دوست داشت همیشه دور و اطرافش را در هاله ای از ابهام ببیند، خصوصاً آدم ها را. در زندگی اش فقط دو بار سعی در شکستن این حد و مرز کرده بود که هر دو بار هم با نومیدی مواجه شده بود. بعدها به این نتیجه رسید که شناخت کامل و دقیق هر انسانی که خــود نام آن را شناختی رئالیستی گذاشته بود، به ویران کردن تـــــــــصاویر زیبا و مقدسی که می توانیم از آن ها در ذهن خود بسازیم، نمی ار...

باران‌ِ گرم‌ِ تابستان: وقتی كه قطره‌ای سنگین فرو می‌افتد برگ، به قامت به لرزه می‌افتد. دل‌ِ من نیز هر بار وقتی كه نامت بر آن فرو می‌افتد این‌سان به لرزه می‌افتد. اریش فرید (شاعر معاصر اتریش) (1988 ـ‌ 1921) Erich Fried ...

  میزی برایکار... کاری برای تخت... تختی برایخواب... خوابی برایجان... جانی برایمرگ... مرگی براییاد... یادی برای سنگ ... این بود زندگی...؟! زنده یاد حسینپناهی ...

می‌گویدم … هنگامی که به رقص برمی‌خیزاندم کلمه‌هایی که شبیه دیگر کلمه‌ها نیست زیرِ بازو‌انم را می‌گیرد و بر ابری می‌نشانَدم بارانی سیاه ازچشمانم نم‌نم می‌بارد مرا با خود می‌برد… می‌برد به بعد از ظهری که ایوانش عطرآگین است نزار قبانی ...