تجربه ی من

The best and most beautiful things in the world cannot be seen or even touched  they must be felt with the heart Helen Keller ...

زندگی یک مجازات آسمانی‌ست            یک شمع سوزان در تاریکی . عشق می‌گوید            به پشت ‌سر نگاه نکن   خاطره می‌گوید           به رو به رو نگاه نکن ... فرونزیک گیراگوسیان ...

نامت را بر زبان می آورم دریا بر من گسترده تر می شود دریایی که ادامه ی گیسوان توست کلامت را سرمه چشم می کنم آفتاب و ماه و ستارگان را در آب ها می بینم می خوانمت موجی بلند به ساحل می دود و دست می گشاید صدفی پلک می زند و تو در گیسوانت می تابی ... عمران صلاحی ...

شبی خوش است می خواهم گیسوانت را بشنوم لب می گشایی نسیم شبانگاه سراپا گوش می شود کلام تو سرانجام آغوش می شود ... عمران صلاحی ...

تو را دوست دارم این تنها شگردی است که آموخته‌ام و دوست و دشمنم به آن حسادت می‌کنند پیش از تو آفتاب و کوه‌ها و جنگل‌ها سرگردان بودند واژه‌ها سرگردان بودند و گنجشک‌ها سرگردان بودند ممنونم که به مدرسه راهم دادی ممنونم که الفبای عشق را به من آموختی و ممنونم که پذیرفتی دوستت داشته باشم نزار قبانی ...

زندگی... جیره مختصری است، مثل یک فنجان چای، وکنارش عشق است،                   مثل یک حبۂ قند، زندگی راباعشق،                   نوش جان بایدکرد.‎ سهراب سپهری ...

لرزید در عمیق آینه تصویر پر زد کلاغی از لب دیوار بادی وزید و پنجره را بست باران گرفت نرم اندوه خیمه بست ... با خویش مرد گفت احساس می‌کنم تا مرز بی‌نهایت آن‌جا که انجماد در روح هر روان شده‌ای جاری‌ست راهی دراز نیست اما ... خدا اگرچه بزرگ است و عادل و کریم بی‌شک در انتظار لاشه‌ی من نیست باری، سخن دراز شد از لابه‌لای زخم خرافات میراث رفتگان چرک آب باز شد بهتر که بگذریم اینک سه هفته می‌گذرد، اسلحه‌ی من خمیازه می‌کشد، درون کشوی میز برخاست تک‌تک فشنگ چید در انباره‌ی خشاب و روب‌روی آینه آرام ایستاد نیم‌رخ هدف گرفت میان شقیقه را خوردند ثانیه‌ها یک دقیقه را و زیر لب شمرد یک دو و ... ماشه را چکاند گ...

بر قله ايستادم . آغوش باز كردم . تن را به باد صبح ، جان را به آفتاب سپردم . روح يگانگی با مهر ، با سپهر ، با سنگ ، با نسيم ، با آب ، با گياه ، در تار و پود من جريان يافت ! موجی لطيف ، بافته از جوهر جهان ، تا عمق هفت پرده تن را ز هم شكافت . ” من “ را ز تن ربود ! ” ما “ ماند ، راه يافته در جاودانگی ! فریدون مشیری ...

خانه ها و خیابان ها را رها کرده ام دانه های گندم را بر پشت ِ بام ها فراموش کرده ام من کبوتر ِ توام به شانه های تو عادت دارم یاور مهدی پور ...

فقط تاریکی می داند ماه چقدر روشن است فقط خاک می داند دست های آب،چقدر مهربان. معنی دقیق نان را فقط آدم گرسنه می داند فقط من می دانم تو چقدر زیبایی! رسول یونان ...