تجربه ی من

نیستی که بریزمت روی عمیق‌ترین زخمم نیستی  که نمیرم ، نیستی ... از این‌همه زخم‌های خالی نه ، از این‌همه که نیستی ، مُردم کامران رسول‌ زاده ...

پيدات كه مىشود   كودكانه ذوق مى كنم   تنهاييم چقدر شبيه تو شده است     رضا كاظمى ...

اگهمی دونستم كی سرنوشته آدما رو می بافه ، بهش می گفتم مال منُ کل ا بشكافه ... خانه ای روی آب- بهمن فرمان آرا ...

وقتی که پشت فرمان نشسته ام و سرترا روی شانه هایم می گذاری ستارگاناز مدارشان می گریزند و آرامفرود می آیند تا برشیشه سرسره بازی کنند و ماه   فرود می آید تا بر شانه ات بنشیند دراینهنگام حرف زدن زیباست وسکوت هم. حتی گمشدن درجاده های زمستان و راههای پرت بی تابلو همدلپذیرست ... ...

    گاهی باید دروغ را راست پنداشت و گاهی راست را دروغ ! بی فریب خوردن ،زندگی سخت است...   فروغ فرخزاد ...

در دستم،   شاخه گلیبه رنگ غروب   در دهانم،   " پنجاه و سه ترانه یعاشقانه"ی شمس   در دلم،   چیزی که پنهانکردنش کار هر کسی نیست   چگونه طبیعی باشم؟ با این بی قراریبی مهار   و این دهانعاشقانه ی بی قرار،   که اگر دهانمرا ببندم   از چشم هایمسرریز می کند. پنجاه و سه ترانهی عاشقانه" - شعری از لیلا کردبچه   از مجموعهشعر کلاغمرگی ...

  انگار نسیم سحرگاهیاز سمرقند بیاید   وقتی نگاهت   سلامم می‌کند.       رضا کاظمی ...